مهر تبریز- مجلس بزرگداشت دوازدهمین سال رحلت استاد الفقهاء والمجتهدین میرزا جواد تبریزی(ره) شب گذشته با حضور جمعی از علاقمندان و اعضای هیئات مذهبی آذرشهر و قاضی جهان ، جمعی از اعضا و مدیران گروه های هیئت حسینیه و آنایوردوم قاضی جهان و نیز حضور علمایی از کربلا ، نجف و بصره و با سخنرانی شیخ جعفر تبریزی فرزند مرحوم آیت الله العظمی میرزا جوادآقا تبریزی در آذرشهر برگزار شد.

در این مراسم باشکوه که با حضور علماء، فضلاء و طلاب و اقشار مختلف مردم آذرشهر و قاضی جهان برگزار شد، مراسم با اقامه نماز مغرب و عشاء به امامت شیخ جعفر تبریزی آغاز شد، سپس با ذکر مصیبت توسط مداحان برجسته شهرستان آذرشهر همچون حاج حمید شیخ علیزاده و کربلایی رسول جعفرنژاد و سخنرانی خطیب توانا شیخ جعفر تبریزی ادامه یافت.

این خطیب توانا به آیات و روایات تفقه در دین پرداخت و اظهار کرد: در قرآن ذکر شده است: «لِّیتَفَقَّهُواْ فِی الدِّینِ»؛ تعبیر تفقّه در قرآن، به معنای تلاش برای فهم عمیق در دین است لذا تفقّه در دین و آموزش دین به مردم امریست بر عهده امثال ما که هدف از فراگیرى فقه، هشدار مردم و هوشیار ساختن آنان و نجات از غفلت و بى‏تفاوتى نسبت به مشکلات است که باید بگوییم تفقه در دین و انذار مؤمنین باعث سعادت انسان ها می شود.

شیخ جعفر تبریزی سپس به شمه‌ای از زندگی مرجع راحل آیه الله العظمی میرزا جواد تبریزی(ره) اشاره نمود و تأثیر تفقه در دین و آثار آن در ایشان در هنگام ارتحال را متذکر شد و مجلس باشکوه هر چه تمام‌تر با ذکر مصیبت حضرت زهرا(س) به پایان رسید.

گفتنی است یکى از اعیان و مفاخر فقهاى نامدار شیعه و یکى از اکابر و متبحّرین در علوم اسلامى و یکى از استوانه هاى فقهى و اجتهادى در فقه اسلامى که از نظر آثار و برکات وجودى با برکت بوده مرحوم فقیه مقدس میرزا جواد تبریزى(قدس سره) است بسیار عابد، زاهد، اهل خشوع و تهجد بود و مداومت بر علم و دانش داشت. جماعت بسیارى از او بهره بردند. او بر تمام موالین و محبین اهل بیت(علیهم السلام) و فضلاء و طلاب حوزه حق دارد زیرا که در قرن خود در علوم و ولاء اهل بیت(علیهم السلام)تحولى عظیم ایجاد نمود.

فقیه هوشیار محدث پارسا، ثقه جلیل القدر و سرچشمه بزرگوارى ها و فضیلت ها و داراى تألیفات سودمندى است.

ایشان یکى از اعجوبه هاى روزگار خود بودند که در زمینه هاى مختلف علمى از جمله: فقه، اصول، کلام، رجال و… کتابهایى ارزشمند نوشته که به زیور آراسته شده و در حدود ده ها کتاب از آثار خطى از ایشان به جاى مانده است که حاکى از نبوغ این فقیه فقید است.

تألیفات فراوان و گوناگون وى در علوم و فنون مختلف اسلامى، هر کدام گوهرى تابناک و گنجینه اى پایان ناپذیر است که هم اکنون با گذشت ایام روز به روز بر ارزش و اعتبار آن افزوده مى شود و جایگاهى بس رفیع و والا یافته اند و در صدر قفسه کتابخانه ها و در سینه فقها و دانشمندان جاى مى گیرد.

چراغ عمر مرحوم میرزا پس از ۸۲ سال نورافشانى در شب ۲۷ شوال سال ۱۴۲۷ هـ. ق در شهر مقدس قم خاموش گشت و جهان از فیض وجود این عالم گرانمایه محروم شد و در مسجد بالاسر حرم مطهر حضرت معصومه کنار قطعه بزرگان و مفاخر مذهب آرامید. راهش پر رهرو و یادش گرامى باد آمین یا رب العالمین