از معلولیت تا فتح قله ها
از معلولیت تا فتح قله ها
بهزاد سلامی، ورزشکار میانه ای با وجود همه رکوردها و مدالهایی که کسب کرده است برای فعالیتهای بین المللی خود نیازمند اسپانسر و حامی مالی است تا بتواند به آرزوهای خود که فتح کوه آرارات در ترکیه و برج خلیفه به عنوان بزرگترین برج دنیا در دبی است، دست یابد.

مهر تبریز-اعظم نعیمی: روزی که آقای سلامی و خانم علی پور با هزاران آرزو صاحب فرزندی شده بودند و فرزندشان بر اثر خطای پزشکی دچار معلولیت شده بود فکر نمی کردند که روزی این کودک معلول باعث افتخار و سربلندی آنها می شود.

بهزاد سلامی که ۴۲ بهار زندگی را سپری کرده است نوزاد ۹ ماهه ای بود که از آن روزها هیچ خاطره ای در ذهنش نیست ولی از پدر و مادر و اطرافیانش شنیده است که در طی عمل جراحی چنین اتفاقی برایش افتاده است و ما در ۴۲ سالگی وی پای صحبتهایش نشسته ایم تا زاویه نگاه خودش را در مورد آن روزها و معلولیتش بدانیم.

او می گوید: وقتی کودکی ۹ ماهه بودم به خاطر خال در کمرم و تاکید پزشکان عمل جراحی شدم. ولی به دلیل خطای پزشکی دچار ضایع نخاعی شدید شدم و برای همیشه مجبور شدم با این معلولیت در پاهایم زندگی کنم.

من از همان دوران کودکی با این واقعیت سخت مواجه شدم. این وضعیت باعث شد دیگر نتوانم‌ همانند سایر افراد به طور طبیعی حرکت کنم و برای انجام فعالیتهای روزمره با محدودیت هایی روبرو شدم؛ اما تصمیم گرفتم همه کارهایم را بدون کمک اطرافیانم انجام دهم و معلولیت خود را به عنوان یک چالش برای پیشرفت و دستیابی به اهداف بزرگ خود ببینم.

نگاه به معلولان نباید ترحم آمیز باشد
سلامی لابلای حرفهایی که میزند دلش از نگاه ترحم آمیز برخی ها به درد آمده است و این را می توان از تغییر چهره اش هنگام صحبت کردن به وضوح دید.

او می گوید: بعضی از معلولان بخاطر ترحم و مورد تمسخر قرار گرفتن در جامعه، خانه نشین می شوند و این خانه نشین شدن بدلیل فشارروحی، کم تحرکی، فشار عصبی باعث مرگ زودرس و اتمام زندگی شیرینی که به آن امید دارند، می شود. ولی اگر ما اعتماد بنفس بالایی داشته باشیم و توسط مسئولین حمایت شویم، در زمینه های مختلف می توانیم پیشرفت چشمگیری داشته باشیم.

عشق به ورزش و تلاش بی وقفه برای بهتر شدن
این ورزشکار میانه ای وقتی دفتر خاطراتش را ورق می زند لبخند بر چهر اش می نشیند. وقتی علت لبخندش را می پرسم از موفقیت ها و رکوردهایی که کسب کرده است گل لبخند بر لبانش جاری می شود و می گوید: به خاطر علاقه ای که به ورزش داشتم فعالیت ورزشی خود را با حمایت خانواده و دوستانم از سن ۱۵ سالگی شروع کردم.

مربی ها و دوستان ورزشکارم من را به دلیل قدرت بدنی بالا و بالا تنه قوی به سوی رشته وزنه برداری سوق دادند. بعد از این تشویق ها به صورت جدی در زمینه وزنه برداری فعالیت کردم و در این رشته مقام نایب قهرمانی کشوری زیر ۲۳ سال و مقام اول در استان آذربایجان شرقی و چند مقام استانی دیگر را کسب کرده ام.

به مرور جمعه ها برای کوهنوردی به کوه می رفتم. کوهنوردانی که آنجا حضور داشتند و شاهد تلاش من بودند مشوقم شدند. با تشویق های آنها و تلاش خودم توانستم در سال ۹۳ قله سهند به ارتفاع ۷۰۷ ۳متر و قله سبلان به ارتفاع ۴۸۱۱ متر به عنوان سومین قله بلند ایران را فتح کنم.

وقتی از او می پرسم در زمینه فعالیت در ورزش های همگانی با چه سختی هایی روبه رو بوده می گوید: به علت شرایط بدنی خاصی که دارم، طبیعتا محدودیت هایی وجود داشته، ولی من تمام تلاش خود را برای اثبات اینکه خواستن توانستن است، کردم و در این مسیر موفق شدم.

رکوردی که ثبت جهانی شد
سلامی در حالی که مدال طلای پله نوردی در برج میلاد تهران را به دست گرفته خاطره روزی که باعث شد در کشور این مدال طلا را کسب کند این چنین تعریف می کند: با یکی از دوستانم در کوه توچال هم صحبت بودم و به صورت اتفاقی متوجه شدم که برای اولین بار در سال ۱۳۹۷ و روز جهانی معلولین مسابقه پله نوردی در برج میلاد تهران برای معلولین برگزار خواهد شد و من برای اینکه خودم را محک بزنم تصمیم گرفتم در این مسابقه شرکت کنم.

در هفته سه روز بدنسازی کار می‌کردم و بقیه روزها ورزش های هوازی و پنج الی شش کیلومتر پیاده روی داشتم.

بالاخره روز موعود فرا رسید و من با بالا رفتن از تعداد ۱۶۹۳ پله در مدت ۵۱ دقیقه و ۱۱ ثانیه، موفق به کسب مقام نخست در کشور شدم و رکورد این مسابقات را به نام خود ثبت کرده و به مدال طلای این مسابقات دست یافتم. این موفقیت درکتاب رکوردهای ملی ایران ثبت شد و به عنوان سریع ترین برج نورد کشور انتخاب شدم.


این رکورد مورد توجه کنفدراسیون ورزشهای جهانی همگانی قرار گرفت و از سوی کنفدراسیون و کمپانی های چند جانبه ایمارو تافیسا و ایمارو اسپورت، ثبت جهانی شد و در آبان ماه ۱۴۰۲ توسط دکتر حمید قلی زاده، رئیس تربیت بدنی قرارگاه جهادی شهدای ایران و نماینده ایمارو تافیسا، به بنده اهداء شد.

وی در حالی که لبخندی ناشی از رضایت از عملکرد خود بر لب داشت، می گوید: هدف من این است که ثابت کنم معلولیت محدودیت نیست و مهمترین ارزش‌هایی که برای رسیدن به موفقیت نیاز داریم، درون خودمان است. تصمیم، اراده، پشتکار و شجاعت، ابزارهایی هستند که ما را قادر می‌سازند تا با هر چالشی که در مسیر زندگی ما قرار می‌گیرد، مقابله کنیم و به اهداف خود دست یابیم.

به دنبال اسپانسری برای فتح کوهها هستم
سلامی ضمن قدردانی از حمایتهای مادی و معنوی داود کاظمی مدیرعامل انجمن معلولین، محمدرضا جروقی رئیس اداره بهزیستی و احمد فرمانی رییس جمعیت هلال احمر شهرستان میانه می گوید: پیشنهاد من این است که مسئولین و مخصوصا مسئولین ورزشی از ورزشکاران معلول بیشتر حمایت کنند؛ آنها می توانند معلولان راشناسایی و تشویق کنند و زمینه پیشرفت را برای علاقه مندان به ورزش فراهم کنند.

این ورزشکار میانه ای با وجود همه رکوردها و مدالهایی که کسب کرده برای فعالیتهای بین المللی خود نیازمند اسپانسر و حامی مالی است. فرد یا موسسه ای که بتواند او را حمایت کند و او کم کم به آرزوهای خود که فتح کوه آرارات در ترکیه و برج خلیفه در دبی به عنوان بزرگترین برج دنیا است، برسد.

عشق خدمت به انسان ها در فعالیت داوطلبانه ای هلال احمر میانه
یکی دیگر از فعالیت های ورزشکار میانه ای، فعالیت داوطلبانه ای در جمعیت هلال احمر میانه است. وی در مورد نحوه آشنایی وعلاقه مندی خود به فعالیت های داوطلبانه در هلال احمر می گوید: عضو انجمن معلولین توانمند میانه بودم و گاها ریاست جمعیت هلال احمر شهرستان میانه برای دیدار با معلولین و کمک به آنها در این انجمن حضور پیدا می کرد؛ با راهنمایی ها و تشویق های آقای فرمانی به فعالیتهای داوطلبانه هلال احمرعلاقمند شدم و با عضویت، فعالیتم در هلال احمر شروع شد.

من در جمعیت هلال احمر شهرستان میانه در حوزه جذب اعضا، برگزاری کلاسهای امدادی و همچنین در برنامه های داوطلبانه همچون طرح نیابت فعالیت می کنم. امسال با افزایش جذب اعضای داوطلب جمعیت هلال احمر شهرستان میانه، تعداد اعضای داوطلب از یک هزار نفر به حدود ۱۰ هزار نفر رسید که در هلال احمر میانه بی سابقه بوده است.

من در حوزه ورزشی هلال احمر فعالیت دارم؛ با جذب نیروهای آموزشی، امدادی، کمکهای اولیه و ورزشکارانی که در این کلاسها شرکت می کنند اقدام به جذب این افراد می کنیم. همچنین در دیدار با خانواده شهدا و سالمندان در طرح نیابت آنها را ترغیب به عضویت در هلال احمر می کنیم.

زندگی این ورزشکار میانه ای به عنوان نمادی از اراده و انگیزه به همه‌ی ما یادآوری می‌کند که هیچ مانعی نمی‌تواند انسان را از رسیدن به اهدافش بازدارد. او با اراده‌ی قوی‌ و با عزم و تصمیم قاطع، خود را به یک قهرمان ورزشی تبدیل کرده است. امیدواریم که مسئولین به ورزشکاران معلول در جامعه بیشتر توجه کرده و با اتخاذ تدابیر لازم حمایت قوی از آن ها را به عمل آورند و این معلولان قهرمان و توانمند را در تلاش برای دستیابی به هدف‌هایشان حمایت کنند.

امیدواریم که مسئولین به ورزشکاران معلول در جامعه توجه کرده و با اتخاذ تدابیر لازم حمایت قوی از آن ها را به عمل آورند و این معلولان قهرمان و توانمند را در تلاش برای دستیابی به هدف‌هایشان حمایت کنند.

 

 

روی یک ستاره کلیک کنید تا به آن امتیاز دهید!

میانگین امتیازات ۵ از ۵