مهر تبریز- آذرحاجی زاده: توانایی های ملی به عنوان ستون های قدرت ملی مجموعه ای از ظرفیت ها و منابعی است که در بعدهای سیاسی، نظامی و دفاعی،اقتصادی ، علمی و فناوری، فرهنگی و اجتماعی، ژئوپلیتیکی و جغرافیایی و محیط زیستی تعریف می گردد.
واقعیت این است که غفلت از توانایی‌های ملی ، غفلت از ظرفیت های داخلی بوده و می تواند آثار سوء جبران ناپذیر و پیامدهای گسترده ای به همراه داشته باشد ؛ در واقع بی‌توجهی به ظرفیت‌های انسانی، طبیعی، فرهنگی، علمی و اقتصادی کشور منجر به سست شدن پایه های قدرت آن کشور می گردد.
کاهش اقتدار ملی و شکل‌گیری احساس ضعف عمومی ،افزایش وابستگی به بیگانگان و در نتیجه تضعیف تولید ملی، از دست رفتن اعتماد به نفس ملی و کاهش انگیزه جوانان در دانش و نوآوری ، وابستگی به انرژی یا مواد اولیه خارجی، تضعیف اعتماد ملی و روحیه خودباوری ، عدم آگاهی از داشته های موجود و در نتیجه خود کم بینی ملی تنها نمونه ای از تبعات غفلت از توانایی های ملی به شمار می روند.
در تبیین دستاوردهای توجه به توانایی های ملی می توان به تقویت هویت ،همدلی، اتحاد و انسجام ملی به عنوان یکی از آثار مثبت آن اشاره کرد؛ مرور تاریخ اثبات گر این ادعاست مادامی که ملت‌ها به خود اعتماد داشته باشند، در برابر فشار روانی دشمنان مقاومت بیشتری از خود نشان می‌دهند.
افزایش قدرت بازدارندگی دیگر دستاورد مثبت توجه به توانایی های ملی است؛ با استفاده درست از استعدادها و در نتیجه پیشرفت در حوزه های دفاعی- انرژی و فناوری، استقلال کشور تضمین شده و دشمنان دیگر توان ضربه زدن به کشور را نخواهند داشت.
ناگفته نماند جلوگیری از نفوذ فرهنگی و فکری، کاهش وابستگی ، افزایش امنیت و خودکفایی ، استقلال اقتصادی ، اقتدار سیاسی و بین المللی و تقویت جایگاه کشور در روابط جهانی از دیگر آثار مثبت توجه به توانایی های ملی به شمار می رود.
در واقع، هر کشوری که بتواند از ظرفیت‌های درونی خود بهره برده و با افزایش آگاهی، خودباوری و اعتماد به ظرفیت‌های خویش حرکت کند ، آسیب‌پذیری اش کمتر و قدرت مقابله و بازدارندگی اش بیشتر خواهد شد؛ امید است با تمرکز و توجه ویژه به توانایی های ملی این خاک پاک ، موجبات تثبیت اقتدار ایران سرزمین قهرمانان و دلیران را فراهم نموده و دست طمع دشمنان را از این خاک پر گهر کوتاه نماییم.
