به گزارش اقتصاد دوم؛ انتقال هوایی دختر ۹ ساله ای که بر اثر سانحه با دستگاه خرمن کوب در بناب دچار قطع عضو شده، فقط یک خبر تلخ نیست؛ این حادثه یک اخطار جدی درباره رها بودن ایمنی در بخشی از ماشین آلات کشاورزی است. اینکه در این زمانه هنوز دستگاه هایی بدون حفاظ، بدون کنترل فنی و بدون کمترین استاندارد ایمنی در روستاها کار می کنند، به هیچ وجه قابل دفاع نیست.
سال هاست خرمن کوب های غیر استاندارد، دست ساز و ناایمن قربانی می گیرند، اما هنوز برخورد موثری با سازندگان، استفاده کنندگان و ناظران این وضعیت دیده نمی شود. مگر نصب حفاظ برای پره ها و بخش های متحرک این دستگاه ها کار پیچیده ای است؟
اگر راه پیشگیری وجود دارد، پس ادامه این حوادث دیگر فقط یک اتفاق نیست، بلکه نتیجه مستقیم سهل انگاری، ضعف نظارت و بی اعتنایی به جان مردم است.
از نظر حقوقی، این گونه حوادث نباید صرفا در حد ابراز تاسف باقی بماند؛بلکه هر جا دستگاه فاقد استاندارد باشد، هر جا نظارت انجام نشده باشد و هر جا ترک فعل نهادهای مسیول احراز شود، مسیولیت مدنی و کیفری باید به طور جدی بررسی شود. اینجا فقط خطای فردی مطرح نیست؛ پای حقوق عامه و امنیت جانی مردم در میان است.
دادستان های محترم به عنوان مدعی العموم باید به این موضوع ورود کند و اینک وقت آن رسیده که استفاده از دستگاه های ناایمن متوقف، متخلفان بازخواست و نهادهای مسیول وادار به پاسخگویی شوند.
البته بی توجهی برخی والدین نیز قابل انکار نیست، اما نمی توان همه مسیولیت را بر دوش خانواده ها گذاشت و سهم ضعف نظارت و نبود ایمنی را نادیده گرفت.
این حوادث برای خانواده های کم برخوردار فقط یک سانحه نیست؛ آغاز یک فرسایش سنگین روحی، درمانی و اقتصادی است. اگر اراده ای برای پیشگیری وجود دارد، باید از همین امروز جمع آوری خرمن کوب های فاقد ایمنی، الزام به رعایت استاندارد و برخورد قانونی با مقصران آغاز شود.
