به گزارش خبرنگار ما در تبریز؛ دکتر فرزین شهبازی در تشریح جزییات این خبر اظهار کرد: پرورش مرغ بومی در قفسهای متحرک با امکان دسترسی آزاد به مرتع و علوفه باغی، یکی از روشهای نوین تولید محصولات سالم و ارگانیک است که در سالهای اخیر در بسیاری از کشورهای جهان مورد توجه تولیدکنندگان قرار گرفته است.
وی ادامه داد: در این شیوه، برخلاف سیستمهای صنعتی پرورش طیور که بر تولید حداکثری گوشت یا تخممرغ در محیطهای کاملاً کنترلشده مبتنی هستند، از ظرفیت طبیعی مرغهای بومی استفاده میشود. این نژادها به دلیل برخورداری از مقاومت بالا در برابر بیماریها و شرایط اقلیمی متنوع، نیاز کمتری به مصرف دارو داشته و از ضریب ماندگاری بالاتری برخوردارند.
دکتر شهبازی با بیان اینکه قفسهای متحرک مورد استفاده در این طرح، قابلیت جابهجایی در سطح مزارع را داشته و امکان تغذیه مرغها از گیاهان تازه و طبیعی را فراهم میکنند، خاطرنشان کرد: جابهجایی دورهای قفسها علاوه بر جلوگیری از آسیب به خاک و پوشش گیاهی، زمینه ایجاد یک چرخه طبیعی در مزرعه را فراهم میسازد.
وی یادآور شد: تغذیه مرغها از گیاهان سبز و تازه، به دلیل وجود ترکیبات آنتیاکسیدانی و اسیدهای چرب مفید، موجب افزایش ارزش تغذیهای تخممرغهای تولیدی شده و محصول نهایی دارای مقادیر بالاتری از اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامینهای A و E و زردهای با رنگ طبیعی خواهد بود.
رییس دانشکده کشاوزی در خاتمه با تاکید براینکه محصولات حاصل از این روش در بازارهای جهانی به عنوان تولیدات باکیفیت و سالم شناخته میشوند و به دلیل ویژگیهای تغذیهای و زیستمحیطی، از ارزش اقتصادی بالاتری نسبت به محصولات تولیدشده به روش صنعتی برخوردار هستند، افزود: این شیوه پرورش، علاوه بر کمک به تولید غذای سالم، به عنوان رویکردی موثر در توسعه کشاورزی پایدار، حفظ محیط زیست و ایجاد چرخه بسته تولید در بخش کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است.
