آنان که دلشان با مردم می‌تپد، در سخت‌ترین روزها، سربلند از میان جمعیت قد می‌کشند
آنان که دلشان با مردم می‌تپد، در سخت‌ترین روزها، سربلند از میان جمعیت قد می‌کشند
مهر تبریز: این روزها، روزگار امتحان است. روزگار سنجش صداقت آدم‌ها. در دل هیاهوی ناملایمات، در میان گرد و غبار جنگی که گاه نابرابر است و گاه ستمگر، عده‌ای از مسئولان، گمنام و بی‌هیاهو، خود را به متن جامعه می‌رسانند. عده‌ای دیگر اما، انگار از عالمی دیگر، از بطن واقعیت دور شده‌اند.

به گزارش مهر تبریز، یکی از همین مردان از متن مردم، سردار دکتر علیرضا نوین است. کسی که نامش ابتدا با تبریز و لشگر عاشورا گره خورد و اینک نیز، نماینده مردم شریف تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس شورای اسلامی است؛ مردی از جنس ایثار و شهادت. یادش از سال‌های دفاع مقدس، از روزهایی که برادرانش، همرزمانش، فرماندهان بزرگی چون مهدی باکری، شهید محمد پاکپور، شهید غلامعلی رشید و دیگر ستارگان آسمان ایثار، در خط مقدم، معنای شجاعت را به فریاد کشیدند، هنوز در جانش زنده است. او نه تنها در خاطرات، که در عمل، راه این بزرگواران را با تمام وجود ادامه می‌دهد.

خبرهایش که می‌رسد، بی‌آنکه دنبال جلب توجه باشد، بی‌آنکه بخواهد در قاب رسانه‌ها خودنمایی کند، تصویری از یک حضور واقعی را به نمایش می‌گذارد. او را در میان مردم می‌بینی، کنار خانواده‌هایی که اینک با اندوهی عمیق و داغ شهیدانشان و عزیزانشان روزگار می‌گذرانند. او آنجاست، نه برای وظیفه، نه برای نمایش، بلکه چون باور دارد معنای حقیقی دفاع، ایثار و شهادت، در همین همراهی بی‌ریاست.

انگار مادرش همین امروز او را به این راه خوانده است: شیر مادرت حلالت سردار نوین! شهادت، گوارای وجودت باد. چقدر حیف است که چنین روحیه‌ای، چنین رزمنده‌ای، از قافله همرزمان شهیدش عقب بماند. اگر هم خواست خدا این باشد که زنده بماند و در خدمت مردمی باشد که جانشان به جان او بسته است، باز هم او یک شهید زنده است؛ محترم، واقعی، و در میان مردم.

اما آن سوی میدان، متاسفانه مسئولان و نمایندگانی هستند که در سکوت، یا با نمایشی از رای‌آوری، تنها دل به تبلیغات و انتخابات بسته‌اند. اینان بدانند که تک‌تک کلماتشان، تک‌تک سکوت‌هایشان، در دفتر بزرگ قضاوت مردم ثبت می‌شود.

خدا هم ناظر است. همین مردم، که این روزها دردمی‌کشند، در صندوق‌های رأی، جواب این همراهی نکردن‌ها را خواهند داد.

اینها توجیه نیست بلکه توصیف یک واقعیت است، ادای دینی است به روح حقیقت. به معنای واقعی ایثار. به کسانی که باور دارند، سربلندی در گرو همراهی با مردم است، نه دوری جستن از آنان.

پس آن عده از مسئولان و مدیران شومن بدانند، مردم تنها برای کسانی می‌ایستند که برای آنها از خود گذشته‌اند.

وقتی یک انسان در لحظه‌های دشوار کنار مردم باشد، نامش پیش از آنکه روی کاغذ نوشته شود، در دل‌ها حک می‌شود.

این حک شدن بی‌صدا اما عمیق است؛ ماندگار است؛ و با هیچ عنوانی قابل مقایسه نیست.

جامعه ما بارها ثابت کرده است که قلب مردم برای صداقت می‌تپد و برای فداکاری خم می‌شود.

هرکس باری از دوش مردم بردارد، بی‌نیاز از هر نوع تبلیغ، در نگاه‌ها بزرگ می‌شود.

هرکس تسلی خاطر خانواده‌ای شود، احترامش را از دستانی می‌گیرد که در سکوت می‌لرزند.

احترام واقعی را دل‌های مردم صادر می‌کنند؛ پس وطن برایت احترام قایل است سپاس، سردار بی ادعای وطن.