به گزارش اقتصاد دوم؛ در میان هیاهوی خبرها، گاهی یک تصویر یا یک جمله، چنان بر دل مینشیند که هیچ کلامی نمیتواند بار سنگین آن را به دوش بکشد؛ گویی زخمی قدیمی باز شده و فریادی در گلو مانده، دوباره جان گرفته است. امیر دریادار سیاری، با صدایی آمیخته به خشم و غیرت یک سرباز کهنه کار، از شهدای ناو دنا سخن گفت؛ از آن پیکرهای مطهری که هنوز بیست تن از آنان به آغوش وطن بازنگشتهاند و در پهنه بی کران دریا به امانت ماندهاند.
او با لحنی که از عمق جان برخاسته بود، درباره ادعای واهی دشمن مبنی بر تفریحی بودن این حادثه گفت: غلط کردند که چنین گفتند؛ ما در موقعیت مقتضی انتقام خون این عزیزان را خواهیم گرفت.
این جمله، تنها یک واکنش نظامی نیست؛ فریاد یک ملت است. فریاد پدری داغ دیده و همرزمی که عمری را در خدمت به این خاک سپری کرده است. وقتی بغض او در برابر یاد فرزندان این سرزمین میترکد، صدای همان مادرانی است که چشم انتظارند؛ همان همسرانی که دل به بازگشت بسته اند و همان مردمی که هنوز باور نکرده اند پیکرهای پاک دلاورانشان، در آغوش سرد دریا مانده است.
دریا و خدای دریا شاهد است؛ وطن فراموش نمیکند. آن سوی ساحل، در دل آبی سرد و خاموش، حقیقتی نهفته است که قلبها را شکافته. چطور میتوان پذیرفت که فرزندان یک وطن، کیلومترها دورتر از خانه، بی دفاع به شهادت برسند و سپس با توجیهات سست و بی شرمانه، حقیقت این خون بها را سبک بشمارند؟
این جا سخن از یک حادثه ساده نیست؛ سخن از حرمت خون است و داغی که حتی در گلوی دریا هم جا نمیشود، دریادار سیاری در این روایت، نه فقط یک فرمانده، که تصویر مردی است که جوانی اش را پای امنیت این آب و خاک گذاشته است. او امروز، زبان گویای ملتی است که داغ شهید را با هیچ مصلحتی معامله نمیکند.
شهدای دنا، نامهایی نیستند که در سطرهای خشک و بی روح خبر گم شوند؛ آنها نشانه ایستادگی و شرفاند. پرسش این جاست که چرا مدعیان حقوق بشر در برابر چنین فاجعهای سکوت کردهاند؟ این پرسشها زنده است و پاسخ آن، در حافظه تاریخ ثبت خواهد شد. آری؛ امیر سیاری در این مصاحبه، از حق سخن گفت؛ از دادخواهی برای مظلومانی که بی دفاع، پر کشیدند.
شگفتا که تاریخ در آیینه آب تکرار میشود. آن روز در اروند، دستان بسته غواصان کربلای ۴، سند مظلومیت نسلی بود که برای دفاع از وطن به دل دشمن زد و امروز، دریای دوردست، گواه مظلومیت فرزندان ناو دناست. آن روز غواصان با دست بسته رفتند تا دست دشمن به ناموس وطن نرسد و امروز، شهدای دنا با سکوت خود، فریادی به وسعت تاریخ برآوردهاند.
این دریا، مزار پاک کسانی است که جانشان را بیچشمداشت فدا کردند تا نام ایران بماند. ما سوختگان دیروز، امروز شاهد آنیم که خون این غواصان دنا، همچون خون آن غواصان اروند، زمین و زمان را تکان خواهد داد. بدانید که این مزار آبی، نه جایگاه فراموشی، که مشعل انتقامی است که هرگز خاموش نخواهد شد.
محمدرضا ایازی؛
مدیر مسوول پایگاه خبری اقتصاد دوم
جانباز و رزمنده بازمانده از قلههای ماووت
