بازار در ایران، فراتر از یک مرکز داد و ستد، گنجینه‌ای از خاطرات تاریخی است؛ روایتی از ایستادگی، شرف و وفاداری مردمی که هرگز اقتصاد را از معنویت و استقلال جدا ندانسته‌اند. این نهاد ریشه‌دار، همچنان چون دژی محکم برای نظام و قلبی تپنده برای ایران اسلامی می‌تپد.

اصناف و بازاریان، به‌عنوان یکی از ستون‌های تاریخی اقتصاد و اجتماع ایران، بار دیگر بر این نکته تأکید می‌کنند که «اعتراض، حق ماست؛ اما امنیت و آرامش جامعه، مسئولیت مشترک همه ماست.»

نبود یک متولی مشخص، صدور مجوزهای بی‌ضابطه برای کاربری‌های ترافیک‌زا و غلبه نگاه خودرومحور بر انسان‌محور، سه ضلع مثلثی هستند که کلان‌شهر تبریز را در ترافیک قفل کرده ‌است.

«سردار حاجی داداشی» معروف به «حاج عباس» از فرماندهان محوری جبهه مقاومت روایتی ناب از نقش تعیین‌کننده سردار شهید قاسم سلیمانی در دور نگه داشتن جنگ از مرزهای ایران گرفته تا جایگاه تبریز و آذربایجان در محور مقاومت داشته و از مدیریت نبردهای سخت با داعش و جبهه‌النصره تا نگاه انسانی و مردمی حاج قاسم در دل عملیات‌های نظامی پرده برمی دارد.

حماسه ۹ دی، اگرچه در تقویم به نام یک روز ثبت شده، اما آغاز آن را باید در هشتم دی‌ماه تبریز جست‌وجو کرد؛ جایی که مردم با بصیرت، پیشگام مقابله با فتنه شدند و معنای واقعی «السابقون السابقون» را به نمایش گذاشتند.

حماسه هشتم دی نه فقط به عنوان یک رویداد تاریخی، بلکه به عنوان یک نماد زنده از بصیرت، غیرت دینی و اقدام به‌موقع در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت شده است؛ روزی که تبریز یک بار دیگر ثابت کرد که قلب تپنده آذربایجان، همواره برای ایران و در خط مقدم دفاع از ارزش‌های انقلاب می‌تپد.

قدرت واقعی یک ملت، فقط در سلاح‌ها یا منابع اقتصادی خلاصه نمی‌شود. این قدرت در لحظاتی شکل می‌گیرد که مردم می‌دانند چه می‌خواهند، چرا ایستاده‌اند و چه چیزی را خط قرمز خود می‌دانند. این همان چیزی است که می‌توان آن را «بصیرت ملی» نامید.

بازخوانی درست مکتب سردار سلیمانی، نه‌تنها ادای دین به یک قهرمان ملی است، بلکه می‌تواند پاسخی عملی به نیازهای هویتی نسل امروز باشد؛ نسلی که به دنبال الگوهای واقعی، قابل لمس و قابل باور است.

در دل تبریز، شهری که آوازه مهمان‌نوازی و نیکوکاری مردمانش از دیرباز زبانزد بوده است، شب یلدا تنها بهانه‌ای برای دورهمی‌های خانوادگی نیست، بلکه میدانی برای نمایش اوج همدلی و سخاوت است.

شب یلدا، اگرچه بلندترین شب سال است، اما می‌تواند کوتاه‌ترین فاصله میان دل‌ها باشد؛ به شرط آن‌که نامش را خرج لایک و معنایش را قربانی نمایش نکنیم.

صله‌رحم یک شعار نیست؛ یک تمرین روزمره برای انسان ماندن است. تمرینی که اگر فراموش شود، انسانیت خودمان کم‌رنگ می‌شود.

مادران خانه دار شاغل نیستند، برجسته نیستند اما مادرند، گمنام که بیشتر ما از آن ها غافل هستیم، مادرانی که برخی از آن ها علاوه بر مادر، پدر هم برای فرزندان خود هستند، مادرانی که سختی می کشند تا با صبر و قناعت فرزندانی صالح تربیت کنند.