به گزارش مهر تبریز، در میان همه این احترامها و نگاهها، نشان ویژه زندهنامان تبریز جلوهای خاص داشت؛ اثری دستساز از هنر کهن ایران زمین؛ “مینای خانهبندی”، با رنگهای اصیل و درخشان کبود و فیروزهای و نقره ای که در هر خط و نقش خود، روح تبریز و تاریخ آن را جاری میکرد.
طرح این نشان برگرفته از یکی از کاشیهای مسجد کبود است؛ نقشی که فقط در تبریز دیده شده و منحصر به شهر کهنسال ماست. هر طرح و هر رنگ، یادآور هزارهها هنر و معماری ایرانی است که در دل این شهر جاودانه مانده است.
نسیم خواجهنصیر، هنرمند نامآشنای تبریزی، با صبوری و دقت، هر بخش از این نشان را زنده کرد؛ نقشها و رنگها را به گونهای درهم آمیخت که گویی تاریخ شهر و زندگی امروز آن با هم سخن میگویند.
و در کنار ساخت طرح و نقش، خوشنویسی شکوهمند استاد جعفر طهماسبی نام تبریز و هویت نشان را بر آن نقش زد تا اثر نه تنها زیبایی بصری، بلکه هویتی زنده، جاری و قابل لمس در زندگی شهر ایجاد کند.
این نشان، بیش از یک هدیه است؛ نمایشگر پیوندی زنده میان گذشته و اکنون، میان هنر و زندگی، و میان تاریخ و بزرگان زندهای که هنوز در قلب شهر حضور دارند. نگاه کردن به آن، مانند لمس تکهای از تاریخ بود؛ گویی هر رنگ، هر نقش و هر خط، داستانی از تبریز و کسانی که امروز نامشان بر زبان مردم جاری است، روایت میکند.
در شبی که شهر به احترام این نامآوران ایستاده بود، مردم نه فقط به زیبایی اثر نگاه میکردند، بلکه به حضور زنده بزرگان در جامعه و تأثیری که هنوز بر زندگی روزمره شهر دارند، پی بردند. این نشان، یادآور آن است که تاریخ، هنر و احترام به بزرگان، نه در گذشته، بلکه در همین اکنون هم جاری است و هر نگاه به آن، احساسی از تعلق، افتخار و زندهبودن تاریخ در دل شهر ایجاد میکند.
لینک کوتاه :
https://www.mehrtabriz.ir/?p=211456
